loti qe prishi heshtjen ate dite, vazhdon te me turturoj edhe sot. ishte pikerisht ai lot qe me beri ta kuptoj realitetin e hidhur dhe ate kohe dhe pikerisht ky lot me shtyri syrin sot te shkruaj kete rrefim qe nuk kam mundur t'i ja them me pare askujt.
personi qe doja me se shumti ne bote qe nuk gjendej me ne mesin e te gjalleve, po me thoshin se jeta vazhdon ne toke kurse e saja prane engjujve.ndersa une?une i degjoja keto fjale qe godisnin ne koken time sikur mijera gjilpera me shponin njeheresh.keta njerez qe deri ate dite i konsideroja te zemres, po me dukeshin kuqedra qe donin te me shendrronin ne hi cdo gje qe kisha ne jete gjyshja ime nuk po jetonte me. nuk po mund te besoja qe engjelli mbrojtes ishte larguar nga une pergjithmone. me e keqja nga te gjitha ishte se ne kishim mijera kilometra distanc mes vete, e une nuk mund ti thosha lamtumiren e fundit. por imazhi i saj me shfaqej gjdo ore e gjdo qast, me kujtohej aq mir fytyra e saj sa qe i thosha vetes kur te kthehesha prap tek dera duke me pritur krahe hapur per te me dhene perqafimin e saj aq te dashur per mua. por edhe keto ishin iluzione te nje femije. ai yll ishte shkeputur nga qielli duke shuar driten qe kishte falur aq shume gezim ne jeten time. vitet kalojne dhe ja ku jam,11 vjet pas vdekjes se saj, por me te nejten dhimbje.vdekja e saj ka lene nje plag ag te thell ne zemren time.prap vazhdoj te mendoj se do te me shfaqet diku, mandje edhe kur gjendem para varrit te saj, por ajo me shfaqet vetem ne enderr, e kjo po ma shton mallin per te.vitet kane kaluar e do te kalojne edhe me tutje ndoshta derisa te bashkohem edhe une me te, por asnje dite, asnje ore, asnje sekonde i jetes se tanishme nuk do te ma largoj dhembjen. asgje nuk krahasohet me ato vite qe kalova me te, sepse ajo ka qene dhe do te mbete person i pazevendeshueshem per mua edhe per ata qe paten fatin ta njohin ...
r.i.p gjyshe me mungon Nga Rrezarta kurti
Welcome guest
