Author Topic: Masakra e Cerrikut (Read 2910 times)

Vera™ · « **on:** April 17, 2008, 04:39:30 PM »

Ja si bandat e PS vranë dhe dogjën të gjallë policët gardistë

Masakra e Cërrikut, akuzë për Nanon dhe PS

Në Cërrik, më 23 maj 1997 u vranë gardistët (Sali Martini, 41-vjeç, Besnik Syla, 26-vjeç, Halit Haxhia, 27-vjeç, Qemal Mehmeti, 25 –vjeç, Bashkim Mella)

Çdo ditë që kalon qysh prej 23 majit të vitit 1997 qartëson gjithnjë dhe më shumë se pas kryegritjes së armatsour të pranverës së atij viti dhe sidomos pas masakrës së gjashtë gardistëve vrarë në Cerrik, qendron Partia Socialiste, Fatos Nano dhe drejtuesit kryesor të saj.Shumë pytje janë bërë qysh atëherë rreth faktit se kush e organizoi pritën dhe vrau gardistët të cilët kishin shkuar për të mbrojtur popullin nga bandat. Për të provuar se kuhs ishte me të vertetë pas organizimit të vrasjes së gardistëve në Cërrik del qartë, nëse vërejmë disa dëshmi të marra nga dëshmitarë okularë, pjesëmarrës të armatosur në atë periudhë. Kush e organizoi e kush ishin autorët e vrasjes së ushtarëve në Cërrik, përgjigjet një naor i Cerrikut. Ai thotë se jam me banim në Cërrik dhe kam parë me sytë emir se organizator i vrasjes ishte Met Bozi. Dheë rrefimi vazhon "Unë kështu e njoh, ai bashkë me Roland Xhepaxhiun, Arjan Toska e vëllezërit e Arjanit dhe fëmijët e mi, të organizuar nga Met Bozi e bënë këtë vrasje. Ushtarët, pasi vajtën në Shalës u kthyen në Cërrik. Kur u mor vesh se ushtarët kanë shkuar në Cërrik, Met Bozi vjen tek postblloku, merr grupin, i cili përbëhej nga pjestarët të inkriminuar, hipën në një furgon të bardhë dhe u nisën në drejtim të Cërrikut...Jam me banim në adresën e mësipërme dhe dua të them si ka qenë fillimi i trazirave kur vëllai im, Arjani i Shegës, një ndër pjestarët e bandës së Cërrikut më merr nga Belshi ku jetonim, dhe më thotë: "Do vish me mua në Cërrik, se do të punosh me ne". I detyruar pranova të shkoj në Cërrik.

Vera™ · « **Reply #1 on:** April 17, 2008, 04:39:51 PM »

I pyetur se çfarë di për ngjarjen e vrasjen e gardistëve në Cërrik deshmitari përgjigjet.

"Ka qenë mëngjes i një dite, e cila nuk më kujtohet data, ishim duke bërë shërbim në bostobllok te kryqëzimi i Belshit, për të grabitur mjetet që lëviznin me pretekstin "ndihmoni lëvizjen". Papritur vjen me një furgon të bardhë nënkryetari i Partisë Socialiste të Cërrikut, Ahmet Bozi, vinte hera-herës e na shkikonte. Ai na premtonte se pas marrjes së pushtetit nga ana e socialistëve përveç faktit se nuk do të na prekte policia, do të na bëheshin edhe privilegje. Atë ditë nënkryetari i Partisë Socialiste kishte qëllime të tjera. Ai na tha se kanë ardhur forca nga Tirana, të cilat ne ushtarët duhet t’i vrisnim.

Pritëm rreth një gjysëm ore, pasi hymë në Cërrik. Në furgonin e bardhë që pruri Met Bozi hipën: Roland Xhepaxhiu, Arjan Toska, Sokol Buzani, Tomorr Buzani, Bujar Buzani Luan Buzani, Bashkim Buzani e disa të tjerë që ishin pranë në ato momente.

Unë qëndrova tek postblloku. Kur u kthyem, mora vesh së ushtarët e Gardës i kishin vrarë dhe dua të them se Met Bozi dhe anëtarë të tjerë të Partisë Socialiste ishin organizatorët e këtij krimi."

Nga këto dëshmi e të tjera të këtij lloji të marra në atë kohë, kur filloi zbardhja e çështjes, tregon se organizata e Partisë Socialiste në Cërrik ishte një organizatë e mirëfilltë terroriste, e cila kishte detyra të qarta terroriste e drejtohej nga kryetari e nënkryetari i kësaj organizate, Bici e Bozo.

Vera™ · « **Reply #2 on:** April 17, 2008, 04:40:21 PM »

Dëshmia tronditëse

Faktet janë bërë publike gjatë marrjes në pyetje të një prej të arrestuarve. Sipas tij, në vitin 1997, disa javë para masakrës ku humbën jetën pesë gardistë, Xhepaxhiu ka pikasur afër "postbllokut" në hyrje të qytetit një grua shtatzëne. E ndalon, duke e detyruar që të lindë para syve të tij. informatori i prokurorisë ka deklaruar se Xhapaxhjiu ka marrë disa masa paraprake të lindjes në rrugë. Arsyetimi i tij ishte i thjeshtë: nuk kishte parë asnjë grua teksa lindte. Pas më shumë se 30 minutash, teksa gruaja kishte lindur në mënyrë çnjerëzore, Xhapaxhiu urdhëron një shofer ta dërgojë në spital. Tashmë kishte hequr kuriozitetin. Hetuesit e prokurorisë dyshojnë se akte të tilla çnjerëzore mund të kenë ndodhur në qytetin e vogël të Cërrikut. Për këtë arsye i bëjnë thirrje qytetarëve të dënoncojnë ngjarjet kriminale. Dyshohet se banda ka realizuar vjedhje, plagosje, përdhunim e përçundime. Një tjetër burim informacioni për hetuesit janë edhe bashkëpunëtorët e drejtësisë, tashmë të ndaluar, të cilët në këmbim të uljes së dënimit kanë pranuar të japin detaje makabre nga jeta e përditshme në qytetin e vogël. Pikërisht shtrirja e vogël gjeografike, si dhe njohja e banorëve me njëri-tjetrin, mund të jetë një burim i mirë informacioni për të zbuluar aktet kriminale. Gjithsesi koha e gjatë e këtyre krimeve mund të jetë një pengesë e drejtësisë për moszbulimin e ngjarjeve

Vera™ · « **Reply #3 on:** April 17, 2008, 04:41:12 PM »

Hetimet e prokurorisë

Prokuroria e Krimeve të Rënda vazhdon me intensitet hetimet për një nga ngjarjet më të rënda në vitin 1997. Dosja është në verifikim e sipër dhe po mblidhen prova për të dyshuarit e tjerë, për të cilët flitet se janë rreth 25. Nga të dhënat operative të policisë mësohet se ata kanë qenë me funksione të larta në qytetin e Cërrikut, ndërsa një pjesë tjetër ka qenë elementë kriminalë në këtë qytet. Burimet thanë se pikërisht ndërthurja e këtyre elementëve ka sjellë edhe organizimin me detaje të vrasjes së gardistëve, si dhe shumë ngjarjeve të tjera kriminale. Mësohet se pikërisht dëshmitë e qytetarëve dhe të vetë të dyshuarve sollën edhe rihapjen e hetimeve për masakrën, e cila duket se është prova më e fortë e organit të akuzës. Disa javë më parë, Drejtoria e Policisë së Elbasanit dërgoi në Prokurorinë e Krimeve të Rënda një informacion për prova të reja për masakrën e Cërrikut. Menjëherë filloi procedimi penal. Ekzekutimi me antitank i 6 gardistëve mbetet për qytetin e Cërrikut një nga ngjarjet më tragjike dhe më të përgjakshme të trazirave. Ekzekutimi i tyre u krye me antitank nga taraca e një pallati në qendër të qytetit. Dy nga të dyshuarit si autorë të krimeve të kryera në qytetin e Cërrikut gjatë kohës së trazirave të mars-qershorit 1997 atëherë ishin anëtarë të komitetit të shpëtimit dhe kanë qenë nga më aktivët në përpjekjet e bëra nga qytetarët në rivendosjen e rendit e të qetësisë publike. Ndërsa nga hetimet intensive të kryera ka rezultuar se jo rrallë ata dyshohet se janë implikuar edhe në krime.

Vera™ · « **Reply #4 on:** April 17, 2008, 04:41:41 PM »

Precedenti

Basti, Altin Dardha masakroi në Berat një grua shtatzëne

Përçundimi në mes të qytetit të Cërrikut të një gruaje shtatzëne nga anëtarët e një bande nuk është i vetmi rast në arkivat e drejtësisë shqiptare. Prokuroria dhe policia e Beratit kanë hetuar një rast të ngjashëm në vitin 1997 në mes të qytetit, kur një grua shtatzëne u masakrua nga dy persona. Sipsa dëshmive, të cilat janë në formën e gojëdhënave, Altin Dardha sëbashku me një anëtar të bandës së tij qëndronte në një lokal në lulishten e Beratit. Në rrugë kalonte një grua shtatzënë. Dardha sëbashku me mikun e tij vendosin një bast, nëse ishte vajzë apo djalë fëmija në barkun e nënës. Siç mësohet nga dëshmitarët basti ishte rreth 3 milion lekë të vjetra. Me ndihmën e një personi tjetër, gruaja është masakruar në mes të qytetit, vetëm nga një kapriço e krerëve të bandës, të cilët bënin "ligjin" në 97-ën në Berat.

Ngjarja

MAJ 1997/ Si u ekzekutuan me antitank në Cërrik pesë gardistë

Vera™ · « **Reply #5 on:** April 17, 2008, 04:42:12 PM »

Hetimet e prokurorisë dhe verifikimet e policisë mund të zbardhin edhe implikimin e strukturave të larta të drejtimit të qytetit në masakrën e cërrikut. Vetë Ministri i Brendshëm, Bujar Nishani, deklaroi disa ditë më parë se priten të tjera arrestime "Vip" për masakrën. Ai sqaroi me detaje ngjarjen e ndodhur më 22 dhe 23 maj të viti 1997 në Cërrik, duke ju referuar edhe hetimeve të bëra nga Prokuroria për Krime të Rënda. Sipas hetimeve të cilave iu referuar Nishani, shtetasit Llazar bicja dhe Met Bozi kanë qenë personat që kanë kërkuar edhe ndihmën e bandës së romëve për të goditur gardistët. Por ministri bënte përgjegjës paraardhësit e tij, në lidhje me hetimet, por duket vënë gishtin mbi segmente të policisë por jo në emra konkretë. Disa të dyshuar, të akuzuar për ngjarjen, aktualisht vuajnë dënimet në burgjet shqiptare dhe grekë për të tjera vepra penale. Ministri la të nënkuptohej se gjatë hetimeve të prokurorisë ka fituar statusin e bashkëpunëtorit të drejtësisë një person. Ndërsa sipas prokurorisë, ai ka treguar me detaje ngjarjen, që nga momenti që në qytet janë futur forcat e para të policisë. Personi më frytdhënës për prokurorinë ka qenë Bujar Buzani. Nga të dhënat e prokurorisë ka shkuar në 10 numri i të dyshuarve për masakrën e Cërrikut. Ministria e brendshme konfirmon se rihapja e hetimeve për vrasjen e gjashtë gardistëve dhe plagosjen e disa punonjësve të policisë më 23 maj të vitit 1997, solli provat e mjaftueshme për vënien para drejtësisë të autorëve të atij krimi monstruoz. Nga procedimi penal numër 45 i Prokurorisë së Krimeve të Rënda rezulton se me date 23 maj 1997, rreth orës 8.30 në qytetin e Cërrikut janë goditur me armë zjarri punonjësit e Gardës së Republikës dhe forcat e policisë lokale nga disa persona ku nga këto goditje kanë gjetur vdekjen Besnik Sula, Halit Haxhia, Bashkim Mnella, Qemal Mehmeti, Sali Martini dhe Petrit Ndoi. Nga hetimet e kryera rezulton se më datë 22 maj 1997 është sulmuar Posta e Policisë së qytetit Cërrik dhe janë larguar me force punonjësit e saj. Të nesërmen Garda e Republikës dhe policë nga Elbasani kanë shkuar në Cërrik për të rivendosur rendin. Personat nën hetim Llazar Bicja dhe Meti Bozi të informuar mbi këtë lëvizje, në datën 23 organizuan në qytetin e Cërrikut një grup personash të armatosur me qëllim goditjen e forcave policore. Në mëngjes në lagjen Nr.3 të qytetit Cerrik, Bicja dhe Bozi kanë takuar shtetasit Arjan Toska, Luftar Toska, Besnik Toska, Alban Toska, Sokol Buzani, Bujar Buzani, Tomor Buzani, Bashkim Buzani të cilët i kanë nxitur për të goditur forcat e policisë që do të lëviznin nëpër qytet. Për masakrën e Cërrikut përfundimisht si autorë të dyshuar tashmë në duart e drejtësisë janë 9 persona.

Vera™ · « **Reply #6 on:** April 17, 2008, 04:42:40 PM »

Banda e Cërrikut dëgjon bisedat e përgjuara në qeli

Anëtarët e Bandës së Cërrikut përballen me përgjimet e bisedave të tyre në qeli. Grupi hetimor ka siguruar disa përgjime gjatë kohës së qëndrimit të tyre në paraburgim, duke siguruar kështu edhe disa emra të rinj, për të cilët së shpejti do të priten urdhër-arrestet. Megjithatë, të akuzuarit e prokurorisë për masakrën e Cërrikut i kanë mohuar përgjimet e policisë, duke i tjetërsuar ato. Burimet nga grupi hetimor bënë të ditur se në ditët e fundit të akuzuarit e Bandës së Cërrikut janë përballur me përgjimet e kryera në ambientet e qelisë në lidhje me masakrën e vitit 1997. Përgjimet janë realizuar nga policia gjatë qëndrimit të nëntë personave në qeli. Në lidhje me këtë përgjim, burimet shpjeguan se të akuzuarit kanë përmendur emra të personave të tjerë, që janë të përfshirë në masakrën e Cërrikut, emrat e të cilëve mbahen sekret për arsye hetimore. Sipas të dhënave, pas vlerësimit të këtyre dëshmive, është bërë edhe një ballafaqim me të arrestuarit, të cilët i kanë dëgjuar me vëmendje se çfarë kishin thënë në ambientet policore. Megjithatë, në përfundim të tyre ata i janë përgjigjur negativisht organit të prokurorisë, duke tjetërsuar bisedat e përgjuara. "Nuk ka lidhje me akuzat që keni ngritur ndaj nesh dhe nuk kemi dijeni për to", i janë përgjigjur të akuzuarit organit hetimor. Por, nga ana tjetër, organi i prokurorisë është i bindur se nga këto përgjime do të vijnë edhe arrestime të tjera. Sipas grupit hetimor, në to janë përmendur disa emra, për të cilët shumë shpejt mund të priten urdhër-arrestet, duke shtuar numrin e të akuzuarve për masakrën e Cërrikut në vitin 1997. Nga të dhënat e prokurorisë ka shkuar në 10 numri i të dyshuarve për masakrën e Cërrikut. Ministria e Brendshme konfirmon se rihapja e hetimeve për vrasjen e gjashtë gardistëve dhe plagosjen e disa punonjësve të policisë më 23 maj të vitit 1997 solli provat e mjaftueshme për vënien para drejtësisë të autorëve të atij krimi monstruoz. Nga procedimi penal numër 45 i Prokurorisë së Krimeve të Rënda rezulton se më datë 23 maj 1997, rreth orës 08:30, në qytetin e Cërrikut janë goditur me armë zjarri punonjësit e Gardës së Republikës dhe forcat e policisë lokale nga disa persona, ku nga këto goditje kanë gjetur vdekjen Besnik Sula, Halit Haxhia, Bashkim Mnella, Qemal Mehmeti, Sali Martini dhe Petrit Ndoi. Sipas dosjes në fjalë, një ditë para masakrës është sulmuar Posta e Policisë së qytetit Cërrik dhe janë larguar me forcë punonjësit e saj. Të nesërmen, Garda e Republikës dhe policë nga Elbasani kanë shkuar në Cërrik për të rivendosur rendin. Personat nën hetim, Llazar Bicja dhe Meti Bozi, të informuar mbi këtë lëvizje, në datën 23 organizuan në qytetin e Cërrikut një grup personash të armatosur me qëllim goditjen e forcave policore. Në mëngjes, Bicja dhe Bozi kanë takuar Arjan, Luftar Toska, Besnik dhe Alban Toskën, si dhe katër shtetasit e familjes Buzani, të cilët i kanë nxitur për të goditur forcat e policisë.

Vera™ · « **Reply #7 on:** April 17, 2008, 04:44:32 PM »

Gardisti: Ju rrëfej pritën në Cërrik

Ditari i shefit të repartit të tankeve për ngjarjet e ‘97-ës: Masakra ndaj trupave të Gardës dhe kërcënimi i Kryeministrit Fino

Rustem Martinaj, komandant i repartit të tankeve në Gardën e Republikës, tregon masakrimin e pesë vartësve të tij në Cërrik. Dhjetë vjet pas ngjarjes makabre, Martinaj, në ditarin e tij, thotë se në datën 22 maj 1997 ka nisur katër transportues në Elbasan, me urdhër të shefit të Gardës. "Tek bisedoja me komandantin e Gardës, në zyrë hyn Gëzim Velaj, i gjakosur në krah. U habita, pasi deri në atë moment nuk e dija se ç‘kishte ndodhur. E pyeta Gëzimin dhe mw tha: ‘Mos pyet. Kemi rënë në pritë në Cërrik. Unë kam sjellë Fariun në Spitalin Ushtarak", shkruan komandanti i tankeve. Ai publikon disa pjesë të ditarit të tij, ku tregon për vizitat në Spitalin Ushtarak, në Morgun e Tiranës dhe për deklaratat kërcënuese të kryeministrit të atëhershëm, Bashkim Fino.

22 maj 1997

Ora 19:45. Në garnizon vjen komandanti i Gardës, z. Xhahid Xhaferri, së bashku me shefin operativ, Arjan Çanga. Më komunikoi urdhrin që katër transportues të bëheshin gati për në Elbasan. Caktuam efektivin dhe, në prani edhe të komandantit të njësisë, z. F.Pranga, bëmë gati transportuesit e blinduar. Nisëm katër transportues në dy ‘Skania‘ dhe në orën 22:30 autokolona ishte gati te kryqëzimi i Tiranës së Re. Në Elbasan, atë natë u nisën F. Metalia, D. Xhepa, T. Manjani, H. Doçi, R. Burnazi, P. Kolpreçi, G. Velaj, G. Duraku, B. Sula, B. Mella, H. Haxhia, S. Martinaj, S. Kuçaj dhe I. Dega. pasi shkuam te kryqëzimi i Tiranës së Re, u përshëndetëm pa e ditur që një pjesë të këtyre shokëve nuk do t‘i shihnim më. Rreth orës 23:00 autokolona u nis

Vera™ · « **Reply #8 on:** April 17, 2008, 04:44:48 PM »

23 maj 1997

Ora 09:00. Vazhdonim punën tek tunelet e tankeve. Vjen komandanti i Gardës, komandanti i njësisë dhe shefi i shtabit të njësisë. Komunikoi urdhrin për nisjen e 6 tankeve drejt Elbasanit dhe të qëndronim në gatishmëri. Nisa me tanke kuadrot A. Asllani, B. Molluta, R. Qira, I. Berisha, M. Berisha, H. Ymeri, A. Seci, G. Hajdini, M. Bardhi, A. Brahja, F. Myrto, G. Haklaj, I. Krasniqi, S. Mulgeci, H. Peci etj. Tanket nisen drejt rrugës së Kërrabës me zinxhirë. Pasi u nisën tanket, u nisa drejt Komandës për t‘i raportuar komandantit të Gardës.

Ora 11:30. Tek bisedoja me komandantin e Gardës, në zyrë hyn Gëzim Velaj, i gjakosur në krah. U habita, pasi deri në atë moment nuk e dija se ç‘kishte ndodhur. E pyeta Gëzimin. Më tha: "Mos pyet. Kemi rënë në pritë në Cërrik. Unë kam sjellë Fariun në Spitalin Ushtarak". Kam dalë me shpejtësi nga zyra e komandantit dhe me taksinë që kishte sjellë Gëzimin shkova në Spitalin Ushtarak. Në korridor të fashuar pashë Fariun. Një televizor filmonte. Përqafova Fariun. Qante dhe më tregoi se Saliun dhe Besnikun e kishin vrarë. Shumë janë plagosur, por nuk dinte për fatin e të tjerëve, pasi ata e kishin nxjerrë të plagosur drejt Elbasanit.

Në spital, pasi u mor vesh, u bë kaos. Erdhën shumë qytetarë që interesoheshin. Helikopteri solli të plagosurit dhe të vrarët. Kudo ndieje dhimbje, rënkime lot. Ishte një dramë e vërtetë. Rrallë korridoret e spitalit kishin parë pamje të tilla makabre. Kufomat u futën në morg, të plagosurit u shtruan në pavijone. Ndenjëm gjatë atë natë, nga dhoma në dhomë. Kudo shihje sytë të përlotur. Në spital erdhi Kryeministri i Qeverisë së Pajtimit Kombëtar, z. Bashkim Fino. Pasi vizitoi të plagosurit, para mediave deklaroi kërcënimin e tij për autorët e masakrës: "Kush qëlloi mbi gardistët, ka qëlluar mbi shtetin".

Vera™ · « **Reply #9 on:** April 17, 2008, 04:45:09 PM »

Gardistët: Përballja me bandën e Cërrikut

Ditari i Rustem Martinit: Si e kërkuam më 26 maj 1997 Qemal Mehmetin

Pas ekzekutimit të pesë gardistëve, tre kolegë të tyre shkojnë në Cërrik për të gjetur Qemal Mehmetin, i cili ishte zhdukur prej disa ditësh. Në ditar, Rustem Martinit, komandant i kompanisë së tankeve në Gardën e Republikës, tregon se më datën 26 maj 1997, së bashku me dy kolegë të tjerë kanë shkuar me mjete të rastit pranë vendit të ngjarjes. Thotë se në hyrje të qytetit një grup personash kishin dalë për të grabitur, ndërsa disa metra larg tyre "shefi" i postbllokut komandonte gjithçka. Martini tregon se ka parë në postbllok edhe një person me trup mesatar, i bardhë dhe tullac, ndërsa shmang emrat për shkak të dyshimeve që "Pas dhimbjes që përjetuam mendja me rrinte tek ajo masakër. Kush e organizoi? Cilët ishin ata njerëz që goditën mbi shokët tanë? Ku ndodhej Qemal Mehmeti, i cili akoma nuk ishte gjendur dhe në çdo moment diçka ishte e qartë. Asnjëherë nuk mendoja se ata që qëlluan mbi ne ishin qytetarët e ndryshëm të Cërrikut", thotë Rustemi, duke shtuar se "teksa këto mendime më vërtiten në mendjen time, vendosa të futem në Cërrik, të shikoja ato fytyra të zeza". Sipas tij, personat që ka parë në qytezë nuk do t‘i harrojë kurrë, ndërsa i simbolizon si minj të zinj që akoma vazhdonin të terrorizonin qytetarët e thjeshtë. Më poshtë shkruan me detaje kujtimet e "vizitës" në Cërrik, si dhe kontaktet me drejtuesit e Bandës së Cërrikut. Sipas tij, Qemal Mehmetin nuk e kanë vrarë në fshatin Gjinar të Elbasanit, por e kanë mbajtur peng në Cërrik dhe më pas e kanë ekzekutuar. Martinaj thotë se disa anëtarë të bandës kanë tentuar t‘i fusin në kurth tre gardistët, që kishin shkuar për t‘i kërkuar.

Vera™ · « **Reply #10 on:** April 17, 2008, 04:45:30 PM »

26 maj 1997

Së bashku me A. Degën dhe me Artanin, shokun e Qemal Mehmetit, i cili shërbente te komanda u nisëm për në Cërrik. Pasi lamë makinën dhe armatimin personal që kishim me vete, shkuam te furgonat e linjës së Cërrikut. Ishte një furgon i bardhë, tip "Ëolksëagen" i vjetër. Biseduam me shoferin dhe hipëm. Unë zura vend në sedijen e parë. Artani dhe Andrea u ulën në fund të furgonit. Në të ishin edhe 5-6 gra të veshura me të zeza, të cilat kur e morën vesh se ne po shkonim të kërkonim në Cërrik Qemalin, na thanë "ku veni more, se do t‘ju vrasin edhe juve".

Unë ju thash se ne jemi të afërm të tij. Kërkojmë djalin tonë dhe besoj se do të mirëkuptohemi. Furgoni vazhdoi të ecte. Shoferi më tha se do të interesohej. Më tregoi se ai kishte ndihmuar për të dalë nga Cërriku Azem Rrustën, i cili kishte qenë i mbajtur peng. Ai ishte djalë i mirë, në disa raste dyshoi se mos ishim të gardës, ose nëse kishim armatim. Por unë e sigurova se ishim thjesht për të kërkuar Qemalin si të afërm. Tek vazhdonim rrugën, para se të shkonim te kthesa e Cërrikut, dy veta kishin dalë të grabisnin. Ishte një trashaluq, i cili kishte drejtuar automatikun drejt nesh. Dridhe dhe bërtiste "ndaloni", "asnjëri të mos lëvizë" dhe pyeti nëse kishte ndonjë nga Belshi në makinë. Shoferi i shpjegoi dhe ai i zmbraps. Tek mbaja sytë te tyta e atij automatiku, edhe njëherë m‘u kujtuan shokët e vrarë dhe tek mendoj, dikush nga gratë foli për personin tjetër që qëndronte me fytyrë të mbuluar deri tek sytë. Në të njëjtën kohë, personi që ishte mbi motor i tha të mos të përdorte emra. Vazhduam rrugën. Para nesh shfaqet Cërriku. Dy shtylla dhe një grumbull zhavorri. E ndaluar ishte një veturë "Fiat Tipo" me targa të huaja. Kishte ndaluar në postbllok dhe në momentin që u afruam iku.

Vera™ · « **Reply #11 on:** April 17, 2008, 04:45:49 PM »

Në postbllok ishin 5-6 veta të armatosur, të gjithë të parruar, të zinj, të jepnin përshtypjen e banditëve. Vetëm njëri ishte i bardhë. Kishte një farë moshe 40-45 vjeç, tullac. Kishte veshur një këmishë bojëqielli me krahë të shkurtër. Bënë shenjë të ndalonim dhe shoferi ndaloi. Landi ishte "shefi" i postbllokut. Ishte me trup mesatar, me flokë të paqethura dhe me mustaqe, i parruar. Kishte një gjoksore në trup me 4 krëhër dhe një automatik në dorë. E pyeti shoferin nëse kishte njeri në rrugë. Shoferi i tha se po. E urdhëroi të kthehej prapa dhe na dha dy "trima" të tij, të cilët u ulën në furgon me ne, deri te vendi që na dolën para. Dy "cubat" kishin ndaluar autobusin e Belshit. Sapo kaluam postbllokun u kthyem te rruga djathtas, që të çon në qendër të qytetit. Sapo u kthye djathtas, shoferi ndaloi. Udhëtarët zbritën dhe ngelëm ne të tre dhe personi që ishte mbi motor me dëshirën për të na ndihmuar. Tek po flisnim me shoferin, ndalon një furgon të bardhë tip "Ford" dhe zbriti një "cub". E njoha, ishte trashaluqi që kishte dalë në rrugë për të grabitur, i cili e kërcënoi shoferin pse i kishte treguar Landit dhe hipi në furgon në të cilin ishin edhe 7-8 vetë të armatosur me armë, me tytat e tyre në dritare, të cilët qarkullonin në qytet. Gratë me të zeza i kishin treguar një gruaje nga Tropoja, e cila erdhi dhe bisedoi me ne. Doli e njohur me Andrean. Biseduam, i treguam pse kishim ardhur. Pikërisht në këtë moment, në krahun tjetër të trotuarit, ndodheshin rastësisht dy persona, njërin prej të cilëve Andrea e njohu. E thirri dhe biseduam me të për problemin. Ramë dakord edhe me shoferin e furgonit se do të na ndihmonin dhe ne u ndamë me shoferin. Hipëm tek "Benzi" i shokut të Andreas, i cili ishte vetë i dytë. Na tha të vemi të pyesim në fermë. Shkuam, ishte një pallat pesëkatësh, ku në cep ishte një shtëpi private. Nuk morëm asnjë përgjigje. U nisëm përsëri drejt Cërrikut. Ndaluam në një rrugë, ku aty pash përciptas transportuesin e djegur, i cili ndodhej pranë një kioske të bardhë. Lart në dritaret e një pallati dukeshin disa gryka armatimesh të rënda. Kaluam Cërrikun, në rrugë drejt Elbasanit. Ndaluam në një kioskë buzë rrugës. U ulëm të pimë nga një birrë dhe filluam të bisedojmë mbi rrethanat e ngjarjes. Sipas tyre, një natë më parë ishte thyer posta e policisë dhe nga Elbasani janë njoftuar se: "Nëse do të vinë gardistët dhe do t‘ju shkelin me këmbë. Do t‘ju përdhunojnë, do t‘ju vrasin, etj". Atëherë u organizuam dhe ndodhi ajo që ndodhi. Ata thanë se u hapën fjalë se gardistët paguheshin mirë dhe ju kanë gjetur miliona, kanë qenë të droguar e shumë përralla të tjera. Në ato momente, unë që i dija kushtet e vështira, të cilat ne kalonim, peripecitë dhe sakrificat e tyre, m‘u kujtua se ata ishin nisur në detyrë, pasi pinë një gotë çaj në tas alumini dhe hëngrën një pjatë fasule dhe shpërblimi i tyre në luftë me ata kriminelë, në rast se do të shpëtonin, ishte vetëm 800 lekë. Pimë birrat shpejt, pasi ishte ora rreth 14:00 dhe në orën 15:00 ata kishin një varrim. U përshëndetëm, na dhanë fjalën se do të na ndihmonin dhe ne hipën në autobus drejt Elbasanit. "Benzi" u nis drejt Cërrikut. Teksa hipnim në autobus, "Benzi" na ishte vënë pas me drita ndezur. Autobusi ndaloi. L.Xh. zbriti dhe na tha se u interesova kur u ktheva dhe më thanë se Qemali ka vajtuar në Gjinar me një shok ushtrie, prandaj mund të shkoni e ta gjeni atje. U përshëndetëm edhe një herë. Arritëm në Elbasan. Gjykuam se ajo fjalë ishte një kurth për ne. Duke mbledhur të dhënat e shoferit të furgonit, të grave edhe të personave të tjerë që kontaktuam arritëm në dyshime dhe se kishin për qëllim që të përfitonin kohë deri sa të kryhej varrimi. Pastaj u nisëm drejt Tiranës, kur u kthyem te komanda, vëllai i Qemalit, i cili kishte ardhur me dy shokë të tij. Që më pas ka vazhduar të kërkojë individualisht deri sa Qemali është gjendur në morg.
__________________

Vera™ · « **Reply #12 on:** April 17, 2008, 04:46:09 PM »

30 maj 1997

Morëm pjesë në ceremoninë mortore të Qemal Mehmetit, një ndër shokëve më të mirë. Njeriut, që karakteristikë kishte qetësinë dhe vendosmërinë në përballje me krimin.

Gardistët

Pamjet e videos në Cërrik u transmetuan në BBC

Qemal Mehmeti, një nga gardistët e vrarë, është filmuar disa orë pas ekzekutimit të tij. Video, e realizuar nga një kamera amatore, ka marrë xhiron e botës, e transmetuar nga televizioni i njohur britanik BBC. Pamjet makabre të djegies së gjallë të dy efektivave të gardës, janë transmetuar edhe në Shqipëri nga televizioni "Top Channel". Aty duket qartë se disa persona, midis të cilëve edhe anëtarë të Bandës së Cërrikut, që i drejtojnë armët gardistëve. Këta të fundit i bëjnë thirrje për lirim. Pamjet janë marrë edhe nga Prokuroria e Krimeve të Rënda, e cila po kryen një hetim për masakrën, ku ka arrestuar dhjetëra persona, të cilët bënin pjesë në të ashtuquajturën Banda e Cërrikut. Sipas prokurorisë, anëtarët e saj kanë kryer ekzekutime me gjakftohtësi. Akuza ka mbledhur prova se një nga gardistët e vrarë në vitin 1997 është mbajtur peng dhe më pas është ekzekutuar. Ngjarja e ekzekutimit të gardistit Qemal Mehmeti, ende nuk është zbardhur nga prokuroria se në ç‘datë ka ndodhur. Ndërsa ka dyshime se bëhet fjalë për periudhën 23-26 maj të vitit 1997. Më datën 26 maj, trupi i tij është transportuar në morgun e Elbasanit. Nga dëshmitë është verifikuar se më datën 23 maj 1997, Banda e Cërrikut ka djegur të gjallë dy gardistë në autoblindë. Një tjetër është ekzekutuar teksa po vraponte për t‘u shpëtuar kthetrave të ekzekutorëve. Gardisti i katërt dyshohet se është ekzekutuar nga krerët e bandës, pak orë pasi ishte mbajtur peng. Ndërsa ekzekutimi i fundit është kryer një ose disa ditë pas masakrës. Sipas dëshmive të personave në vendngjarje, Mehmeti është detyruar të paraqitet në kamerën amatore, duke deklaruar se kishin ardhur në Cërrik për të asgjësuar anëtarët e bandës. Sipas akuzës, fjalët e tij ishin diktuar nga krerët e bandës. Më datën 23 maj 1997, rreth orës 8:30 në qytetin e Cërrikut janë goditur me armë zjarri punonjësit e Gardës së Republikës dhe forcat e policisë lokale nga disa persona. Nga këto goditje kanë gjetur vdekjen Besnik Sula, Halit Haxhia, Bashkim Mnella, Qemal Mehmeti, Sali Martini dhe Petrit Ndoi. Burime nga Prokuroria e Krimeve të Rënda thanë se të plagosurit gjatë përleshjes midis forcave policore edhe bandës kanë qenë 22. Pothuajse të gjithë efektivë të Policisë së Elbasanit.

Vera™ · « **Reply #13 on:** April 17, 2008, 04:46:33 PM »

Cërrik, orët e tmerrshme të masakrës

Ditari gardistit: Me urdhër të ministrit Ceka forcat e Gardës "luftuan" me Tan Kateshin

Në vazhdimin e ditarit të komandantit të Tankeve në Gardën e Republikës, tregohen detajet e masakrës së Cërrikut, urdhrat e politikës për mobilizimin e kuadrove në radhët e policisë dhe apeli për prokurorinë. Gjithashtu, Rustem Martini thotë se një nga vartësit e tij, me urdhër të ish-ministrit të Rendit, Neritan Ceka, ka shkuar në Elbasan, në përballje me bandën e Tan Kateshit. "Edhe pas ngjarjes së Cërrikut, kuadrot e Gardës kanë vepruar me të njëjtin urdhër edhe pas ndërrimit të pushteteve", pohon Martini.

4 qershor 1997

Katër tanke dhe dy transportues në kuadër të ruajtjes të qetësisë, me urdhër kaluan në dispozicion të Drejtorisë së Policisë Tiranë. Asokohe drejtor ishte Pashk Tusha, për të cilin ruaj një respekt si një kuadër që diti të punojë, dhe bashkëpunimi ishte i kënaqshëm. Në mjete ishin kuadrot M. Bardhi, G. Hajdini, A. Seci, G. Kolpepa, F. Thaçi, Z. Myslymi, H. Peçi, H. Doçi. Këto mjete kanë ndenjur në Drejtorinë e Policisë deri në fillim të gushtit, kohë në të cilën ministër Rendi ka qenë z. Neritan Ceka. Këto forca janë lavdëruar dhe shpërblyer nga Drejtoria e Policisë për punë të mirë. Në fund të korrikut, rreth datës 29 shoferi i transportuesit H. Doçi ka qenë në Elbasan, në mbështetje të Policisë së Elbasanit, gjatë përleshjes me forcat e Tan Kateshit. (I cilësoj këto raste, pasi ne kemi vepruar me të njëjtin urdhër edhe pas ndërrimit të pushteteve).

AlbStars · « **Reply #13 on:** April 17, 2008, 04:46:33 PM »

AlbStars