AlbStars

O MOJ SHQYPNI

 

O moj Shqypni, e mjera Shqypni,

Kush tė ka qitė me krye n'hi?

Ti ke pas qenė njė zojė e randė,

Burrat e dheut tė thirrshin nanė.

 

Ke pasė shumė t'mira e begati,

Me varza t'bukura e me djelm t'ri,

Gja e vend shumė, ara e bashtina,

Me armė tė bardha, me pushkė ltina,

Me burra trima, me gra tė dlira;

Ti ndėr gjith shoqet ke qenė ma e mira!

 

Kur kriste pushka si me shkrep moti,

Zogu i shqyptarit gjithmonė i zoti

Ke qenė pėr luftė e n'luftė ka dekun

E dhunė mbrapa kurr s'i mbetun.

Kur ka lidhe besen burri i Shqypnisė,

I ka shti dridhen gjithė Rumelisė;

Ndėr lufta t'rrebta gjithėkund ka ra,

Me faqe t'bardhė gjithmonė asht nda!

 

Por sot, Shqypni, pa m'thuej si je?

Po sikur lisi i rrxuem pėrdhe,

Shkon bota sipri, me kambė, tė shklet

E nji fjalė t'ambėl askush s'ta flet.

Si mal me borė, si fushė me lule

Ke pas qenė veshun, sot je me crule,

E s'tė ka mbetun as em'n as besė;

Vet e ke prishun pėr faqe t'zezė!

 

Shqyptar', me vllazen jeni tuj u vra,

Ndėr nji qind ēeta jeni shpėrnda;

Ca thonė kam fe ca thonė kam din;

Njeni: jam turk, tjetri: latin

Do thonė: Jam grek, shkje - disa tjerė,

Por jemi vllazen t'gjith more t'mjerė!

Priftnit e hoxhėt ju kanė hutue,

Pėr me ju damun me ju vorfnue!

 

Vjen njeri i huej e ju rri n'votėr,

Me ju turpnue me grue e motėr,

E pėr sa pare qi do t'fitoni,

Besėn e t'parėve t'gjith e harroni,

Baheni robt e njerit t'huej,

Qi nuk ka gjuhen dhe gjakun tuej!

 

Qani ju shpata e ju dyfeqe,

Shqiptari u zu si zog ndėr leqe!

Qani ju trima bashkė me ne,

Se ra Shqypnia me faqe n'dhe!

E s'i ka mbetun as bukė as mish,

As zjarm nė votėr, as dritė, as pishė;

As gjak nė faqe, as nder ndėr shokė,

Por asht rrėzue e bamun trokė!

 

Mblidhniu ju varza, mblidhniu ju gra,

M'ata sy t'bukur q'dini me qa,

Eni t'vajtojmė Shqypninė e mjerė,

Qi mbet' e shkretė pa em'n, pa nder;

Ka mbet e vejė si grue pa burrė,

Ka mbet si nanė, qi s'pat djalė kurrė!

 

Kujt i ban zemra m'e e lan' me dekė

Ket fare trimneshė, qi sot asht mekė?

Ketė nanė tė dashtun a do ta lamė,

Qi njeri i huej ta shklasė me kam?

 

Nuk, nuk! Kėtė marre askush s'e do

Kėtė faqe t'zezė gjithkush e dro!

Para se t'hupet kėshtu Shqypnia,

Me pushkė n'dorė le t'desė trimnia!

 

Ēoniu, shqyptarė, prej gjumit ēoniu,

Tė gjithė si vllazėn n'nji besė shtėrngoniu,

E mos shikoni kisha e xhamia:

Feja e shqyptarit asht Shqyptaria!

 

Qysh prej Tivarit deri n'Prevezė,

Gjithkund l'shon dielli vapė dhe rreze,

Asht tok' e jona, prind na e kanė lanė

Kush mos na e preki, se desim t'tanė

Tė desim si burrat qė vdiqnė motit

Edhe mos marrohna pėrpara Zotit.

Vaso Pasha

Dashuria

 

Do tė lėvdoj  dashurinė
barabar me perėndinė,
se dashuri e vėrtetė,
na mban tė gjallė nė jetė.

S'e kam parė perėndinė,
shoh ngaherė dashunnė;
dashuria mbretėron,
se njeriu pa tė s'rron.
Cinė tė besoj taninė,
perėndin' a dashurinė?
Perėndi nė kėte jetė
ėshtė dashuria vetė.
Kur jeshmė tė vegjėl,

si moll' e pabėrė,
putheshim ngaherė,

ditėnė tė tėrė;
vij e tė kėrkojė,

vij e tė thėrresė,
losnim tė dy bashkė,

rronim me njė shpresė.
Mba mend sa tė desha,

 mba mend sa mė deshe?
Mba mend si mė thoshe

e vogėl kur jeshe?
Tani qė jam burrė,

tani q'u madhove,
dashurin' e parė

pse vall' e harrove?
Tani q'u poq molla,

e hanė tė tjerė,
mikn' e djalėrisė

s'e qas as nė derė!
Po, si dallėndyshja vete

nė vend tjetėr
dhe kthehet prapė

nė fole tė vjetėr,
Ashtu zėmra jote

mundet tė kujtojė
mikn' e djaleris

dhe prapė ta dojė.

Digjem, pėrvėlohem
se tė dua shumė,
ditėnė mendohem,
natėn rri pa gjume

Lulete tė dilnin,
mike, sa tė dua,
kėtu do tė vinin
tė qajnė me mua.

Zogjtė tė dėgjonin,
do t'mė rrinin prane
dhe do tė kėndonin,
tė harroj sevdanė.

Asnjeri ne jetė
plagėn s'ma shėron,
pėrveē mikja vetė,
qe vjen e lėndon!

Bukuria jote,

leshėrat e tua
posi pėndė korbi,

tė gjata mbi thua,
ballėtė si diell,

faqetė si mollė,
qafa jot' e gjatė,

mesi yt i hollė,
sisėtė  si  shegė,

dhėmbėt si thėlpėnjė,
buzėt si burbuqe,

sytė si gėshtėnjė,
dora si dėborė,

fjala jote mjaltė,
kurmi yt i derdhur,

shtati yt i naltė;
gjithė mė kėnaqin,

tė tėra t'i dua,
po zėmėra jote

u bė gur pėr mua!

E mban mėnd, moj Marė,
dashurin' e parė?
Njeri nuk e gjegji,
se jeshmė te vegji.

Unė pa ty s'rrojė,
vij' e tė kėrkojė;
tl pa mua s'rroje,
vij' e me kėrkoje.

Nė lule me erė
putheshim ngahere,
dhe si burr' e grua
losnim nėnė ftua.

Njė ditė, tė dyza
losnim mbylla-syza:
U fshyem pa dukur
nė ferra,  nė gurė,
u fshehm' kaqė bukur,
Sa s'ugjendm'dot kurrė...

0 moj lulja manushaqe,
ndėgjo dashurinė ē'thotė:
Tė lozėm faqe pėr faqe,
Tė na pėrzienė lotė.

Pika-pika bie shiu
dhe dėbora flokė-flokė,
vetėtin e fryn veriu,
breshėri kėrcet mi tokė!

Le tė fryjė er' e ftohtė,
s'ka ē'mė bėn dimėri mua:
Dashuria mė mban ngrohtė,
se pushtoj atė qė dua.

Kur fryn era me tallas,
kur bie dėbor' e shi,
sa flė njeriu me gas,
kur ka mikenė nė gji!

 

Ēajupi

Poema e Mjerimit


Kafshatė qė s'kapėrdihet asht, or vlla, mjerimi,
kafshatė qė tė mbetė nė fyt edhe tė zė trishtimi
kur shef ftyra tė zbeta edhe sy t’jeshilta
qė t'shikojnė si hije dhe shtrijnė duert e mpita
edhe ashtu tė shtrime mbrapa teje mbesin
tė tan jetėn e vet derisa tė vdesin.

E mbi ta n'ajri, si nė qesendi,
therin qiellėn kryqat e minaret e ngurta,
profetėnt dhe shejtėnt nė fushqeta tė shumngjyrta
shkėlqejnė. E mjerimi mirfilli ndien tradhti.
Mjerimi ka vulėn e vet t'shėmtueme,
asht e neveritshme, e keqe, e turpshme,
balli qė e ka, syt qė e shprehin,
buzėt qė mė kot mundohen ta mshefin -
janė fėmitė e padijes e flitė e pėrbuzjes,
t'mbetunat e flliqta rreth e pėrqark tryezės
mbi t'cilėn hangri darkėn njė qen e pamshirshėm
me bark shekulluer, gjithmon i pangishėm.

Mjerimi s'ka fat. Por ka vetėm zhele,
zhele fund e majė, flamujt e njė shprese
t'shkyem dhe tė coptuem me t'dalun bese.

Mjerimi tėrbohet n'dashuni epshore.
Nėpėr skaje t'errta, bashkė me qej, mij, mica,
mbi pecat e mykta, t'qelbta, t'ndyta, t'lagta
lakuriqen mishnat, si zhangė; t'verdhė e pisa,
kapėrthehen ndjenjat me fuqi shtazore,
kafshojnė, pėrpijnė, thithen, puthen buzėt e ndragta
edhe shuhet uja, dhe fashitet etja
n'epshin kapėrthyes, kur mbytet vetvetja.
Dhe aty zajnė fillin t'marrėt, shėrbtorėt dhe lypsat
qė nesėr do linden me na i mbushė rrugat.

Mjerimi nė dritzėn e synit t'kėrthinit
dridhet posi flaka e mekun e qirit
nėn tavan t'tymuem dhe plot merimanga,
ku hije njerzish dridhen ndėr mure plot danga,
ku foshnja e smume qan si shpirt' i keq
tu' ndukė gjitė e shterruna t'zezės amė,
e kjo prap shtazanė, mallkon zot e dreq,
mallkon frytn e vet, mallkon barrn e randė.
Foshnj' e saj nuk qesh, por vetėm lėngon,
e ama s'e don, por vetėm mallkon.
Vall sa i trishtueshėm asht djepi i skamit
ku foshnjėn pėrkundin lot edhe tė fshamit!

Mjerimi rrit fėmin nė hijen e shtėpive
tė nalta, ku nuk mrrin zani i lypsis,
ku nuk mund t'u prishet qetsia zotnive
kur bashkė me zoja flejnė nė shtretėnt e lumnis.

Mjerimi pjek fėmin para se tė burrnohet,
don ta msojė t'i iki grushtit q'i kėrcnohet,
atij grusht qė n'gjumė e shtėrngon pėr fytit
kur fillojnė kllapitė e etheve prej unit
dhe fetyrėn e fėmis e mblon hij' e vdekjes,
njė stoli e kobshme nė vend tė buzqeshjes.
Nji fryt kur s'piqet dihet se ku shkon
qashtu edhe fėmia n'bark t'dheut mbaron.

Mjerimi punon, punon dit e natė
tu' i vlue djersa nė gjoks edhe nė ballė,
tue u zhigatun deri n'gjujė, n'baltė
e prap zorrėt nga uja i bahen palė-palė.
Shpėrblim qesharak! Pėr qindenjė afsh
nė ditė - vetėm: lekė tre-katėr dhe "marsh!".

Mjerimi kaiher' i ka faqet e lustrueme,
buzėt e pezmatueme, mollzat e ngjyrueme,
trupin pėrmendore e njė tregtis s'ndytė,
qė asht i gjikuem tė bijė nė shtrat vet i dytė,
dhe pėr at shėrbim ka pėr tė marrė do franga
ndėr ēarēafė, ndėr fėtyra dhe nė ndėrgjegje danga.

Mjerimi gjithashtu len dhe n'trashigim
-jo veē nėpėr banka dhe nė gja tė patundshme,
por eshtnat e shtrembta e n'gjoks ndoj dhimbė,
mund qė t'len kujtim ditėn e dikurshme
kur pullaz' i shpis u shemb edhe ra
nga kalbsin' e kohės, nga pesha e qiellit,
kur mbi gjithēka u ndi njė i tmerrshmi za
plot mallkim dhe lutje si nga fund i ferrit,
ish zan' i njeriut qė vdiste nėn tra.
Kėshtu nėn kambėt'randė t'zotit t'egėrsuem -
thotė prifti - vdes ai qė ēon jetė tė dhunuem.

Dhe me kėto kujtime, ksi lloj fatkeqėsinash
mbushet got' e helmit nė trashigim brezninash.
Mjerimi ka motėr ngushulluese gotėn.
Nė pijetore tė qelbta, pranė tryezės plot zdrale
tė neveritshme, shpirti me etje derdh gotėn
n'fyt pėr me harrue nandhetenand' halle.
E gota e turbull, gota satanike
tu' e ledhatue e pickon si gjarpni-
dhe kur bie njeriu, si gruni nga drapni,
nėn tryezė qan-qeshet nė formė tragjikomike.
Tź gjitha hallet skami n'gotė i mbyt
kur njiqind i derdh njė nga njė nė fyt.
Mjerimi ndez dėshirat si hyjet errsina
dhe bajnė tym si hejt q'i ban shkrum shkreptima.

Mjerimi s'ka gėzim, por ka vetėm dhimba,
dhimba paduruese qe t'bajnė t'ēmendesh,
qė t'ap in litarin tė shkojsh fill' e t'varesh
ose bahe fli e mjerė e paragrafesh.

Mjerimi s'don mshirė. Por don vetėm tė drejt!
Mshirė? Bijė bastardhe e etėnve dinakė,
t'cilt n'mnyrė pompoze posi farisejt
i bijnė lodėrtinės me ndjejt dhelparak
tu' ia lėshue lypsiti njė grosh tė holl' n'shplakė.

Mjerimi asht njė njollė e pashlyeme
n'ballė tė njerzimit qė kalon nėpėr shekuj.
Dhe kėt njollė kurr nuk asht e mundshme
ta shlyejnė paēavrat qė zunė myk ndėr tempuj.

 

Migjeni

MALLI

 

Syri-i bukur qe t'u vrenjt-

syri yt qe me lendon

do me lere-a von a shpejt,

do me lere-a shpejt a von

Sapo shpirti mu delir-

shpirti im i nxire krejt

do me lere me pahir

syri-i bukur qe t'u mvrenjt.

E do mbetem pernjemend

varfanjak si mbret pa fron

mreteresha qe me cmend

do me lere a shpejt a vone.

Do me lere-a von a shpejt

Do me lere-a shpejt a von

Syri i bukur qe t'u mvrenjt

syri yt qe me lendon.

Do me lere...A!po si-

qofte-atehere-ose tani-

do te qaj aq dashuri

qe te humb me mall te ti?

Mua mendja s'me kupton

mua syri s'ma kerkon

po fillon edhe vajton

e kullon kullon kullon.

Mall!O mall qe vjen e shkon

vjen e shkon e prape vjen

mall qe len nga perendon

len e vjen e zjen e bren

malli mallin me se gjen.